شمارهٔ ۱۲۶
امیر پازواریخش بساته ته چیره ره داورهو
کم نکرده ته خوبی ره یک سر مو
ملایک به سیراننه ته سر کو
ز خش سیر و صفا و صلواته ته کو
سرمس و سؤال مشک و ابرو مه نو
چش نرگس و رو شمس جهان تویی تو
ونی الف و هر دلو کان لؤلؤ
دهون غنچه ره مونه که سر وا کرد بو
