شمارهٔ ۱۷۱

ای مسته که دیم ره در اینگو دریچه

هزارعاشق خون به اونجه دریجه

امیر گنه مه سرخه گل دستیجه

دیو ره نرسه سودا کنه پری جه

کاری نکن که دل به ته جٰا برنجه

کاری ها کن که دوست به ته جا بغنجه

تو اون پری یی که دیو ته جه وریجه

روا نیه دیو سودا کنه پری جه