شمارهٔ ۲۰۷
امیر پازواریها نپرسنی حال ره مه دیر بسوتی
دونی درد مهر دکاشت ای غم اندوتی
دل با تو هزار غم خرنه سهل بییتی بیو تی
پنهون نکردی قول به رقیب بیوتی
هٰا دونستیمی که قول درو گوتی
گرون بخری دوست ره ارزون بروتی
سخن هر کسون دارنه بوی خوتی
همیشه تنه عیب گتمه به روتی