شمارهٔ ۱
امیر پازواریامروز خٰاره روزه دوس رجوع به مٰا کرد
هزٰار گره ی غم به دل مه وشٰا کرد
دوست دتٰا خش درد مره دوٰا کرد
بلبل که تنه شیرین زبونره وٰا کرد
سلوم علیک خورشید بٰا صفٰا کرد
پیشکش فقیر خونه و جٰا سرٰا کرد
بسیٰار دیمه که شکسته ره بپٰا کرد
بسیٰار دیمه که شمشه ی لٰام ره وٰ کرد
بسیٰار دیمه که توونگرره گدٰا کرد
فلک چکنه چل چکنه خدٰا کرد
اونوخت که خدٰا خٰاک خلق ره بنٰا کرد
منه و تنه عشق ره ایی یکجٰا کرد
اونکه آسمونره بیستون بنٰا کرد
اون که مشت خٰاک آدم بسٰاته پٰا کرد
خش دولته وی که روی خود به مٰا کرد
مه دوست غنچه سون پسته دهون ره وٰا کرد
اون که سرنوشت همه ره یکجٰا کرد
فلک چکنه چل چکنه خدٰا کرد
