شمارهٔ ۵۶ - در مدح ابوالطیب طاهر مصعبی

مرا جود او تازه دارد همی

مگر جودش ابر است و من کشتزار

مگر یک سو افکن که خود هم چنین

بیندیش و دیده خرد برگمار

ابا برق و با جستن صاعقه

ابا غلغل رعد در کوهسار

نه ماه سیامی نه ماه فلک

که اینت غلام است و آن پیشکار

نه چون پور میر خراسان که او

عطا را نشسته بود کردگار