شمارهٔ ۸۴
رودکی سمرقندیچون گسی کردمت به دستک خویش
گنه خویش بر تو افگندم
خانه از روی تو تهی کردم
دیده از خون دل بیاگندم
عجب آید مرا ز کرده خویش
کز در گریه ام همی خندم
چون گسی کردمت به دستک خویش
گنه خویش بر تو افگندم
خانه از روی تو تهی کردم
دیده از خون دل بیاگندم
عجب آید مرا ز کرده خویش
کز در گریه ام همی خندم