رباعی شمارهٔ ۱۲
سعدی شیرازیوه وه که قیامت ست این قامت راست
با سرو نباشد این لطافت که تو راست
شاید که تو دیگر به زیارت نروی
تا مرده نگوید که قیامت برخاست
وه وه که قیامت ست این قامت راست
با سرو نباشد این لطافت که تو راست
شاید که تو دیگر به زیارت نروی
تا مرده نگوید که قیامت برخاست