شمارهٔ ۲۰۷
سعدی شیرازیگر از خراج رعیت نباشدت باری
تو برگ حاشیت و لشکر از کجا آری
پس آنکه مملکت از رنج برد او داری
روا مدار که بر خویشتن بیازاری
گر از خراج رعیت نباشدت باری
تو برگ حاشیت و لشکر از کجا آری
پس آنکه مملکت از رنج برد او داری
روا مدار که بر خویشتن بیازاری