شمارهٔ ۶۸۵

اگر ز تیغ کند روزگار افسر تو

برون نمی رود این باد نخوت از سر تو

ز سرکشی تو نبینی به زیر پا ورنه

به لای نفی بنا کرده اند پیکر تو