غزل شمارهٔ ۶۱۷
صائباگر چه عشق به ظاهر خراب کرد مرا
ز روی گرم پر از آفتاب کرد مرا
هنوز رنگ عمارت نگار دستم بود
که ترکتاز حوادث خراب کرد مرا
به هیچ دلشده ای کار تنگ نگرفتم
چرا سپهر به قصر حباب کرد مرا
سرم همیشه ز کیفیت سخن گرم است
که جوش فکر خم پر شراب کرد مرا
به خون گرم مکافات سوختم جگرش
اگر چه آتش سوزان کباب کرد مرا
خمش کن از سخن آتشین عنان صایب
که تاب شعله غیرت کباب کرد مرا