غزل شمارهٔ ۳۷۶۹

قدح به حوصله ما چه می تواند کرد

سفینه با دل دریا چه می تواند کرد

اگر دو یار موافق زبان یکی سازند

فلک به یک تن تنها چه می تواند کرد

علاج درد خداداد صبر و تسلیم است

به درد عشق مداوا چه می تواند کرد

حصار عافیت روزگار همواری است

هجوم سیل به صحرا چه می تواند کرد

کمند جذبه کوتاه خانه یعقوب

به اشتیاق زلیخا چه می تواند کرد