غزل شمارهٔ ۴۸۶۵
صائبروشناس اهل مشرب چون در میخانه باش
آشناتر با می از خط لب پیمانه باش
دیده بانی را به بلبل داد آخر باغبان
چشم بدبینی ببند و چشم صاحب خانه باش
در غبار خط نهان شد خال رحمی پیش گیر
دام را در خاک چون کردی به فکر دانه باش
صایب امشب نوبت افسانه مژگان اوست
چشم اگر داری به فکر گریه مستانه باش