غزل شمارهٔ ۵۸۸۹
صائبدر شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم
دامان دشت نیست که مشق جنون کنیم
ما کاسه سرنگون و فلک کاسه سرنگون
در خانمان خرابی هم سعی چون کنیم
چون رود نیل کوچه دهد چرخ آبگون
از آه سرد چون ید بیضا برون کنیم
ما مرد قطع کردن این راه نیستیم
خاری به خون خویش مگر لاله گون کنیم
صایب جدال شیوه ما نیست در مصاف
ما خصم را به چرب زبانی زبون کنیم