شمارهٔ ۱۳۳
صائبارباب حیا را لب نانی ز جهان نیست
روزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست
یاری که نگیرد دلش از دوری منزل
در وادی تجرید به جز ریگ روان نیست
ارباب حیا را لب نانی ز جهان نیست
روزی ز دل خود خورد آن را که زبان نیست
یاری که نگیرد دلش از دوری منزل
در وادی تجرید به جز ریگ روان نیست