شمارهٔ ۴۱

برتر از عرش است ای عشاق سیران شما

دور گردون هست تقلیدی ز دوران شما

تا قیامت باد با هم روبه رو ای مهوشان

سینه صافی دلان و تیغ عریان شما

گر نه اید ای دوستان از اهل عزت خود چراست

آسمان کرسی به دوش و سفره خوان شما

چند می پرسی که مجنون کرد و عقلت را که برد

مستی چشم سیه سرو خرامان شما

سبحه و زنار یک روزی به هم خواهند زد

می شود معلوم کفر ما و ایمان شما

دیوسیرت ای ملایک صورتان ملک روم

خنده می آید مرا بر چشم گریان شما

آفتاب حسن بی اندازه گرمی می کند

می مکد یاقوت تر لعل بدخشان شما

پنجه خورشید و صبح مطلع شمس یقین

نیست ای خوبان به جز دست و گریبان شما

جنگ ها مخفی است در صلح شما ای دوستان

برتر از درد است بر این خسته درمان شما

رونق بازار خوبان چهره های گندمی است

صدهزاران جان به یک جو پیش دکان شما

صرفه ای در کشتن ما ای جوانان خوب نیست

صدهزاران چون سعیدا باد قربان شما