شمارهٔ ۱۱۵

به تیره شب نظر آفتاب می بینم

رخ تو می نگرم یا که خواب می بینم

به غیر نقش خط از روی آبدار تو من

خط دو کون چو نقش بر آب می بینم

خراب عشق توام ورنه در عمارت خویش

بنای کون و مکان را خراب می بینم

نظر نداشتی ای آنکه گفتی از سر زلف

جمال شاهد جان در حجاب می بینم

تو طره می نگری من ز طره طلعت دوست

تو ابر تیره و من آفتاب می بینم

نه تاب هر نظرست این فروغ و تابش روی

که من در آن سر زلف به تاب می بینم

به چشم باز من آن روی را چو بیضه نور

عیان ز موی چو پر غراب می بینم

شتاب گیر دلا وصل اوست حاصل عمر

که عمر را به روش در شتاب می بینم

کتاب عشق ز من جو که من ز خشت سیاه

بیاض صفحه سر کتاب می بینم

پیاده ای تو ز من پرس راه وادی عشق

که خون راهروان تا رکاب می بینم

صفای سرم و خود را بی من همت پیر

به قصر خسرو مالک رقاب می بینم