شمارهٔ ۸ - وله ایضا

شب قدر ما آنزلف چنو شام سیاست

روز را گر بودی قدر ز قدر شب ماست

آسمانست زمینی که نظر گاه منست

که بهر ذره که میبینم خورشید سماست

یار در خلوت من هر سر شب تا دم صبح

هر دم صبح بمشکویم تا وقت مساست

گاه بر گونه ام آنروی چنو روز سپید

گاه در دستم آنزلف چنو شام سیاست

چشم من دل شد و دل چشم بیکتایی خواست

دل و چشم من یکدیده و یکدل دو گواست

شاهدی بهتر از این نیست که در دست منست

که به یکتایی او شاهد آنزلف دوتاست

از دل ما طلب آن قبله که هر روی بر اوست

طلعت دوست بود قبله و دل قبله نماست

دعوت یار مکن گر کنی ای طالب یار