۵۶- آیات ۱۱۱ تا ۱۱۲
صفی علیشاهو قٰالوا لن یدخل الجنة إلاٰ من کٰان هودا أو نصٰاریٰ تلک أمٰانیهم قل هٰاتوا برهٰانکم إن کنتم صٰادقین ۱۱۱ بلیٰ من أسلم وجهه للٰه و هو محسن فله أجره عند ربه و لاٰ خوف علیهم و لاٰ هم یحزنون ۱۱۲
و گفتند هرگز داخل نمی شود بهشت را مگر هر کس باشد یهود یا ترسا اینست آرزوهاشان بگو بیاورید حجت خود را اگر باشید راستگویان ۱۱۱ آری آنکه خالص کرد وجهش را برای خدا و او نیکوکار است پس از برای اوست مزد او نزد پروردگارش و نیست بیمی بر ایشان و نه ایشان غمگین می شوند ۱۱۲
در جنان گفتند داخل غیر هود
کس نگردد یا نصاری هر که بود
یعنی آن گوید به ما جنت رواست
وین به خود راجع کند کز بهر ماست
این اباطیل است و کذب و آرزو
نیست جنت بهر این یا بهر او
گو بیارید ار شما را حجتی است
راست می گویید و قول از قوتی است
گو بر ایشان گر به دعوی صادقید