۶۶- آیات ۱۲۷ تا ۱۲۸

و إذ یرفع إبرٰاهیم القوٰاعد من البیت و إسمٰاعیل ربنٰا تقبل منٰا إنک أنت السمیع العلیم ۱۲۷ربنٰا و اجعلنٰا مسلمین لک و من ذریتنٰا أمة مسلمة لک و أرنٰا منٰاسکنٰا و تب علینٰا إنک أنت التوٰاب الرحیم ۱۲۸

و آن هنگام که برداشت ابراهیم پایه ها از خانه و اسماعیل پروردگار ما بپذیر از ما بدرستی که تویی شنوای دانا ۱۲۷پروردگار ما و بگردان ما را که گردن نهنده مر تو را و از ذریۀ ما گروهی گردن نهندگان مر تو را و بنما ما را مناسک ما را و بپذیر بر ما بدرستی که تویی توبه پذیر و مهربان ۱۲۸

کرد ابراهیم وقتی که بلند

پایهای خانه را دور از گزند

گفت یا رب کن قبول این را ز ما

که سمیعی و علیم ای ذوالوفا

در بیان کعبه و حقیقت آن

کعبه را می دان که نازل ز آسمان

شد به عهد آدم از بهر نشان

داشت سوی مشرق و مغرب دو در

کرد ز ارض هند پس حج بوالبشر