۱۰- آیات ۲۸ تا ۳۰

لاٰ یتخذ المؤمنون الکٰافرین أولیٰاء من دون المؤمنین و من یفعل ذٰلک فلیس من اللٰه فی شی ء إلاٰ أن تتقوا منهم تقٰاة و یحذرکم اللٰه نفسه و إلی اللٰه المصیر ۲۸ قل إن تخفوا مٰا فی صدورکم أو تبدوه یعلمه اللٰه و یعلم مٰا فی السمٰاوٰات و مٰا فی الأرض و اللٰه علیٰ کل شی ء قدیر ۲۹ یوم تجد کل نفس مٰا عملت من خیر محضرا و مٰا عملت من سوء تود لو أن بینهٰا و بینه أمدا بعیدا و یحذرکم اللٰه نفسه و اللٰه رؤف بالعبٰاد ۳۰

باید نگیرند گروگان کافران را دوستان از جز گروندگان و آنکه می کند آن را پس نیست از خدا در چیزی مگر آنکه بپرهیزید از ایشان پرهیز کردنی و می ترساند شما را خدا از خود و بسوی خداست بازگشت ۲۸ بگو اگر پنهان دارید آنچه در سینه های شماست یا آشکار کنید آن را می داندش خدا و می داند آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است و خدا بر همه چیزی تواناست ۲۹ روزی که می یابد هر تنی آنچه را کرده از خوبی حاضر کرده و آنچه را کرده از بدی آرزو می کند که کارش بود میانه آن و میانه او مسافتی دور و می ترساند شما را خدا از خود و خدا مهربانست به بندگان ۳۰

مؤمنان کفار را بر خویش دوست

می نگیرند این نه اندر دین نکوست