و قٰالوا لو لاٰ أنزل علیه ملک و لو أنزلنٰا ملکا لقضی الأمر ثم لاٰ ینظرون ۸ و لو جعلنٰاه ملکا لجعلنٰاه رجلا و للبسنٰا علیهم مٰا یلبسون ۹ و لقد استهزی برسل من قبلک فحٰاق بالذین سخروا منهم مٰا کٰانوا به یستهزؤن ۱۰ قل سیروا فی الأرض ثم انظروا کیف کٰان عٰاقبة المکذبین ۱۱ قل لمن مٰا فی السمٰاوٰات و الأرض قل للٰه کتب علیٰ نفسه الرحمة لیجمعنکم إلیٰ یوم القیٰامة لاٰ ریب فیه الذین خسروا أنفسهم فهم لاٰ یؤمنون ۱۲ و له مٰا سکن فی اللیل و النهٰار و هو السمیع العلیم ۱۳ قل أ غیر اللٰه أتخذ ولیا فٰاطر السمٰاوٰات و الأرض و هو یطعم و لاٰ یطعم قل إنی أمرت أن أکون أول من أسلم و لاٰ تکونن من المشرکین ۱۴ قل إنی أخٰاف إن عصیت ربی عذٰاب یوم عظیم ۱۵ من یصرف عنه یومیذ فقد رحمه و ذٰلک الفوز المبین ۱۶ و إن یمسسک اللٰه بضر فلاٰ کٰاشف له إلاٰ هو و إن یمسسک بخیر فهو علیٰ کل شی ء قدیر ۱۷ و هو القٰاهر فوق عبٰاده و هو الحکیم الخبیر ۱۸
و گفتند چرا فرو فرستاده نشد بر او فرشته و اگر فرو فرستاده بودیم فرشته هر آینه گذارده شده بود امر پس مهلت داده نمی شدند ۸ و اگر می گردانیدیمش فرشتۀ هر آینه می کردیمش بصورت مردی و هر آینه می پوشانیدیم بر ایشان آنچه می پوشیدند ۹ و هر آینه بتحقیق استهزا کرده شد به رسولان از پیش تو پس فرو گرفت آنان را که استهزا از ایشان آنچه بودند بآن استهزا می کردند ۱۰ بگو سیر کنید در زمین پس بنگرید چگونه بود انجام کار تکذیب کنندگان ۱۱ بگو مر کراست آنچه در آسمانها و زمین است بگو مر خدا راست نوشته بر خودش رحمت را هر آینه جمع خواهد کرد شما را روز رستخیز نیست شکی در آن آنان که زیان کردند در نفسهای خود پس ایشان ایمان نمی آورند ۱۲ و مر او راست آنچه آرمید در شب و روز و اوست شنوای دانا ۱۳ بگو آیا جز خدا را بگیرم ولی پدید آورنده آسمانها و زمین و او می خوراند و خورانیده نمی شود بگو بدرستی که من فرموده شدم که باشم اول کسی که مسلمان شد و مباش البته از شرک آورندگان ۱۴ بگو بدرستی که می ترسم اگر نافرمانی کنم پروردگار مرا از عذاب روزی بزرگ ۱۵ کسی که گردانیده می شود و از او عذاب در آن روز پس بحقیقت رحمت کرده او را و آنست کامیابی آشکار ۱۶ و اگر برساند ترا خدا ضرری پس نیست دفع کننده آن را مگر او و اگر رساند بتو خیری پس او بر همه چیزی تواناست ۱۷ و اوست غالب فوق بندگانش و اوست درست کردار آگاه ۱۸
