المر تلک آیٰات الکتٰاب و الذی أنزل إلیک من ربک الحق و لٰکن أکثر النٰاس لاٰ یؤمنون ۱ اللٰه الذی رفع السمٰاوٰات بغیر عمد ترونهٰا ثم استویٰ علی العرش و سخر الشمس و القمر کل یجری لأجل مسمی یدبر الأمر یفصل الآیٰات لعلکم بلقٰاء ربکم توقنون ۲ و هو الذی مد الأرض و جعل فیهٰا روٰاسی و أنهٰارا و من کل الثمرٰات جعل فیهٰا زوجین اثنین یغشی اللیل النهٰار إن فی ذٰلک لآیٰات لقوم یتفکرون ۳ و فی الأرض قطع متجٰاورٰات و جنٰات من أعنٰاب و زرع و نخیل صنوٰان و غیر صنوٰان یسقیٰ بمٰاء وٰاحد و نفضل بعضهٰا علیٰ بعض فی الأکل إن فی ذٰلک لآیٰات لقوم یعقلون ۴ و إن تعجب فعجب قولهم أ إذٰا کنٰا ترٰابا أ إنٰا لفی خلق جدید أولٰیک الذین کفروا بربهم و أولٰیک الأغلاٰل فی أعنٰاقهم و أولٰیک أصحٰاب النٰار هم فیهٰا خٰالدون ۵ و یستعجلونک بالسییة قبل الحسنة و قد خلت من قبلهم المثلاٰت و إن ربک لذو مغفرة للنٰاس علیٰ ظلمهم و إن ربک لشدید العقٰاب ۶
بنام خدای بخشندۀ مهربان
المر این آیتهای کتابیست و آنچه فرستاده شد بتو از پروردگارت حق است و لیکن اکثر مردمان نمی گروند ۱ خداست که برافراشت آسمانها بی ستون که می بینید آنها را پس مستولی شد بر عرش و مسخر کرد آفتاب و ماه را هر یک می روند تا مدتی نام برده شده تدبیر می کند کار کاینات را بیان می کند آیتها را باشد که شما برسیدن جزای پروردگارتان یقین کنید ۲ و اوست که بگسترد زمین را و گردانید در آن کوه ها و نهرها و از همه ثمرها گردانید در آن دو صنف دو تا می پوشاند پرده از شب روز را بدرستی که در آن هر آینه آیتهاست از برای قومی که تفکر می کنند ۳ و در زمین قطعاتی مجاور نزدیک بهم و بوستانها از انگورها و زراعت و خرمای بنان دو تا از یک اصل رسته و جز آن که آب داده می شود بیک آب و زیادتی می دهیم برخی از آنها را بر برخی در ثمر بدرستی که در آن هر آینه آیتهاست از برای گروهی که دریابند بعقل ۴ و اگر عجب می داری پس عجب است گفتارشان که آیا چون باشیم خاک آیا بدرستی که ما هر آینه در آفرینش تازه ایم آن گروه آنانند که کافر شدند بپروردگارشان و آن گروه باشد غلها در گردنهاشان و آنها اهل آتشند ایشان در آن جاودانیانند ۵ و بشتاب می خواهند از تو بدی را پیش از خوبی و بدرستی که گذشت پیش از ایشان عقوبتها و بدرستی که پروردگار تو هر آینه خداوند آمرزش است مر مردمان را بر ستمشان و بدرستی که پروردگار تو هر آینه سخت عقوبت است ۶
