۳- آیات ۹ تا ۱۳
صفی علیشاهثٰانی عطفه لیضل عن سبیل اللٰه له فی الدنیٰا خزی و نذیقه یوم القیٰامة عذٰاب الحریق ۹ ذٰلک بمٰا قدمت یدٰاک و أن اللٰه لیس بظلاٰم للعبید ۱۰ و من النٰاس من یعبد اللٰه علیٰ حرف فإن أصٰابه خیر اطمأن به و إن أصٰابته فتنة انقلب علیٰ وجهه خسر الدنیٰا و الآخرة ذٰلک هو الخسرٰان المبین ۱۱ یدعوا من دون اللٰه مٰا لاٰ یضره و مٰا لاٰ ینفعه ذٰلک هو الضلاٰل البعید ۱۲ یدعوا لمن ضره أقرب من نفعه لبیس المولیٰ و لبیس العشیر ۱۳
منحرف ساز یک جانبش تا گمراه گرداند از راه خدا مر او راست در دنیا رسوایی و می چشانیم او را روز قیامت از عذاب آتش سوزان ۹ این بسبب آن چیزیست که پیش فرستاد دو دست تو و بدرستی که خدا نیست ستمکار مر بندگان را ۱۰ و از مردمان کیست که می پرستد خدا را بر کناری پس اگر برسید او را خبر آرمید بآن و اگر رسید او را بلایی برگشت بر رویش زیان کرد در دنیا و آخرت آنست آن زیان آشکارا ۱۱ می خواند از غیر خدا آنچه ضرر نمی رساندش و آنچه سود نمی دهدش آنست آن گمراهی دور ۱۲ می خواند مرا آن کسی را که ضررش نزدیکتر است از نفعش هر آینه بد خداوند کاریست و هر آینه بد معاشریست ۱۳
اندر آن حالی که پیچیده بود
گردن از کبرش نه بر وجه خرد
تا نماید گمره از راه خدای
مردمان را هم ز عقل و دین جدای