۱۸- آیات ۷۵ تا ۸۴
صفی علیشاهو مٰا من غٰایبة فی السمٰاء و الأرض إلاٰ فی کتٰاب مبین ۷۵ إن هٰذا القرآن یقص علیٰ بنی إسرٰاییل أکثر الذی هم فیه یختلفون ۷۶ و إنه لهدی و رحمة للمؤمنین ۷۷ إن ربک یقضی بینهم بحکمه و هو العزیز العلیم ۷۸ فتوکل علی اللٰه إنک علی الحق المبین ۷۹ إنک لاٰ تسمع الموتیٰ و لاٰ تسمع الصم الدعٰاء إذٰا ولوا مدبرین ۸۰ و مٰا أنت بهٰادی العمی عن ضلاٰلتهم إن تسمع إلاٰ من یؤمن بآیٰاتنٰا فهم مسلمون ۸۱ و إذٰا وقع القول علیهم أخرجنٰا لهم دابة من الأرض تکلمهم أن النٰاس کٰانوا بآیٰاتنٰا لاٰ یوقنون ۸۲ و یوم نحشر من کل أمة فوجا ممن یکذب بآیٰاتنٰا فهم یوزعون ۸۳ حتٰی إذٰا جٰاؤ قٰال أ کذبتم بآیٰاتی و لم تحیطوا بهٰا علما أمٰا ذٰا کنتم تعملون ۸۴
و نیست هیچ نهانی در آسمان و زمین مگر که هست در کتابی واضح ۷۵ بدرستی که این قرآن می خواند بر بنی اسراییل اکثر آنچه اشان در آن اختلاف می کنند ۷۶ و بدرستی که هر آینه هدایت و رحمت است مر مؤمنان را ۷۷ بدرستی که پروردگار تو داوری می کند میانشان بحکمش و اوست غالب دانا ۷۸ پس توکل کن بر خدا بدرستی که تویی بر حق آشکار ۷۹ بدرستی که تو نمی شنوانی مردگان را و نمی شنوانی کران را ندا چون برگردند پشت برگردانندگان ۸۰ و نیستی تو راه نماینده کوران از گمراهیشان نمی شنوانی مگر آن را که می گرود بآیتهای ما پس ایشان منقادانند ۸۱ و چون واقع شود گفتار بر ایشان بیرون آریم برای ایشان جنبنده از زمین که سخن کند با ایشان که مردمان بودند که بآیتهای ما یقین نمی کردند ۸۲ و روزی که حشر می کنیم از هر امتی گروهی از آنکه تکذیب کرد آیتهای ما را پس ایشان بازداشته می شوند ۸۳ تا چون آیند گویند آیا تکذیب کردید آیتهای مرا و احاطه نکردید بآن از راه دانش آیا چه چیز بود که بودید می کردید ۸۴