۲- آیات ۶ تا ۱۰

وعد اللٰه لاٰ یخلف اللٰه وعده و لٰکن أکثر النٰاس لاٰ یعلمون ۶ یعلمون ظٰاهرا من الحیٰاة الدنیٰا و هم عن الآخرة هم غٰافلون ۷ أ و لم یتفکروا فی أنفسهم مٰا خلق اللٰه السمٰاوٰات و الأرض و مٰا بینهمٰا إلاٰ بالحق و أجل مسمی و إن کثیرا من النٰاس بلقٰاء ربهم لکٰافرون ۸ أ و لم یسیروا فی الأرض فینظروا کیف کٰان عٰاقبة الذین من قبلهم کٰانوا أشد منهم قوة و أثٰاروا الأرض و عمروهٰا أکثر ممٰا عمروهٰا و جٰاءتهم رسلهم بالبینٰات فمٰا کٰان اللٰه لیظلمهم و لٰکن کٰانوا أنفسهم یظلمون ۹ ثم کٰان عٰاقبة الذین أسٰاؤا السوایٰ أن کذبوا بآیٰات اللٰه و کٰانوا بهٰا یستهزؤن ۱۰

وعده کردن خداست خلاف نمی کند خدا وعده اش را و لیکن بیشترین مردمان نمی دانند ۶ می دانند ظاهری را از زندگانی دنیا یعنی محسوسات و مشتبهات و ایشان از آخرت ایشانند غافلان ۷ آیا تفکر نمی کنند در خودهاشان که نیافرید خدا آسمانها و زمین را و آنچه میان آن دو است مگر بحق و مدتی نام برده شده و بدرستی که بسیاری از مردمان بملاقات پروردگارشان هر آینه کافرانند ۸ آیا نرفتند در زمین پس بنگرید چگونه بود انجام کار آنان که بودند پیش از ایشان بودند سخت تر ایشان در توانایی و برگردانیدند زمین را و آباد کردند آن را بسیارتر از آنچه آباد کردندش و آمد ایشان را رسولانشان با معجزات روشن پس نبود خدا که ظلم کند بر ایشان و لیکن بودند که بر خودهاشان ستم می کردند ۹ پس باشد عاقبت آنان که بد کردند بدتر که تکذیب کردند آیتهای خدا را و بودند که بآن استهزا می کردند ۱۰