۷- آیات ۳۸ تا ۴۱
صفی علیشاهإن اللٰه عٰالم غیب السمٰاوٰات و الأرض إنه علیم بذٰات الصدور ۳۸ هو الذی جعلکم خلاٰیف فی الأرض فمن کفر فعلیه کفره و لاٰ یزید الکٰافرین کفرهم عند ربهم إلاٰ مقتا و لاٰ یزید الکٰافرین کفرهم إلاٰ خسٰارا ۳۹ قل أ رأیتم شرکٰاءکم الذین تدعون من دون اللٰه أرونی مٰا ذٰا خلقوا من الأرض أم لهم شرک فی السمٰاوٰات أم آتینٰاهم کتٰابا فهم علیٰ بینة منه بل إن یعد الظٰالمون بعضهم بعضا إلاٰ غرورا ۴۰ إن اللٰه یمسک السمٰاوٰات و الأرض أن تزولاٰ و لین زٰالتٰا إن أمسکهمٰا من أحد من بعده إنه کٰان حلیما غفورا ۴۱
بدرستی که خدا دانای نهان آسمانها و زمین است بدرستی که اوست دانا بضمایر سینه ها ۳۸ اوست که گردانید شما را خلیفه ها در زمین پس آنکه کافر شد پس بر اوست کفرش و زیاده نمی کنند کافران را کفرشان نزد پروردگارشان جز دشمنی و نمی افزاید کافران را کفرشان جز زیانکاری ۳۹ بگو خبر دهید از شریکانتان آنان که می خواندید از جز خدا بنمایید مرا که چه چیز آفریدند از زمین یا مر ایشان راست انبازی در آسمانها یا دادیمشان کتابی پس ایشانند بر بینه از آن بلکه وعده نمی دهند ستمکاران بعضیشان بعضی را جز فریب ۴۰ بدرستی که خدا نگاه می دارد آسمان ها و زمین را از آنکه زایل شوند و هر آینه اگر زایل شوند نگاه ندارد آن دو تا را هیچ کس پس از او بدرستی که او باشد بردبار آمرزنده ۴۱
