و أقسموا باللٰه جهد أیمٰانهم لین جٰاءهم نذیر لیکونن أهدیٰ من إحدی الأمم فلمٰا جٰاءهم نذیر مٰا زٰادهم إلاٰ نفورا ۴۲ استکبٰارا فی الأرض و مکر السیی و لاٰ یحیق المکر السیی إلاٰ بأهله فهل ینظرون إلاٰ سنت الأولین فلن تجد لسنت اللٰه تبدیلا و لن تجد لسنت اللٰه تحویلا ۴۳ أ و لم یسیروا فی الأرض فینظروا کیف کٰان عٰاقبة الذین من قبلهم و کٰانوا أشد منهم قوة و مٰا کٰان اللٰه لیعجزه من شی ء فی السمٰاوٰات و لاٰ فی الأرض إنه کٰان علیما قدیرا ۴۴ و لو یؤٰاخذ اللٰه النٰاس بمٰا کسبوا مٰا ترک علیٰ ظهرهٰا من دابة و لٰکن یؤخرهم إلیٰ أجل مسمی فإذٰا جٰاء أجلهم فإن اللٰه کٰان بعبٰاده بصیرا ۴۵
و سوگند خوردند بخدا سخت ترین سوگندهاشان که اگر آید ایشان را بیم کننده هر آینه باشند هدایت یافته تر از هر یک از امتها پس چون آمد ایشان را بیم کننده نیفزود ایشان را جز نفرت ۴۲ از راه سرکشی در زمین و اندیشیدن بدی و احاطه نکنم اندیشیدن بد مگر باهلش پس آیا انتظار می برند جز دستور پیشینیان را پس هرگز نیابی مر دستور خدا را تغییری و هرگز نیابی مر دستور خدا را گردیدنی ۴۳ آیا و سیر نکردند در زمین پس بنگرید که چگونه بود انجام آنان که بودند پیش از ایشان و بودند سخت تر از ایشان در توانایی و نباشد خدا که عاجز کند او را هیچ چیز در آسمانها و نه در زمین بدرستی که او باشد دانای توانا ۴۴ و اگر مؤاخذه کردی خدا مردمان را بسبب آنچه کسب کردند نگذاشتی بر پشتش هیچ جنبندۀ و لیکن باز پس می دارد ایشان را تا وقتی نام برده شده پس چون آید اجلشان پس بدرستی که خدا باشد ببندگانش بینا ۴۵
