و انطلق الملأ منهم أن امشوا و اصبروا علیٰ آلهتکم إن هٰذٰا لشی ء یرٰاد ۶ مٰا سمعنٰا بهٰذٰا فی الملة الآخرة إن هٰذٰا إلا اختلاٰق ۷ أ أنزل علیه الذکر من بیننٰا بل هم فی شک من ذکری بل لمٰا یذوقوا عذٰاب ۸ أم عندهم خزٰاین رحمة ربک العزیز الوهٰاب ۹ أم لهم ملک السمٰاوٰات و الأرض و مٰا بینهمٰا فلیرتقوا فی الأسبٰاب ۱۰ جند مٰا هنٰالک مهزوم من الأحزٰاب ۱۱ کذبت قبلهم قوم نوح و عٰاد و فرعون ذو الأوتٰاد ۱۲ و ثمود و قوم لوط و أصحٰاب الأیکة أولٰیک الأحزٰاب ۱۳ إن کل إلاٰ کذب الرسل فحق عقٰاب ۱۴ و مٰا ینظر هٰؤلاٰء إلاٰ صیحة وٰاحدة مٰا لهٰا من فوٰاق ۱۵ و قٰالوا ربنٰا عجل لنٰا قطنٰا قبل یوم الحسٰاب ۱۶
و رفتند آن جمع از ایشان که بروید و شکیبایی ورزید بر الهانتان بدرستی که هر آینه چیزیست که خواسته می شود ۶ نشنیدیم ما این را در کیش آخرین نیست این جز دروغ ساختنی ۷ آیا فرو فرستاده شد بر او ذکر از میان ما بلکه ایشانند در شک از ذکر من بلکه هنوز نچشیده اند عذاب مرا ۸ آیا نزد ایشانست خزاین رحمت پروردگارت که غالب بخشاینده است ۹ آیا مر ایشان راست پادشاهی آسمانها و زمین و آنچه میان آنهاست پس باید که بالا روند در سببها ۱۰ لشکری اند آنجا شکسته شده از طایفه های دشمن ۱۱ تکذیب کردند پیش از ایشان قوم نوح و عاد و فرعون صاحب میخها ۱۲ و ثمود و قوم لوط و اهل ای که آنها بودند طایفه های دشمن ۱۳ نبودند همه جز که تکذیب نمودند رسولان را پس لازم شد عقوبت من ۱۴ و انتظار نمی برند آنها جز فریادی واحد که نیست مر آن را هیچ زیستنی ۱۵ و گفتند پروردگار ما زود بده مر ما را حصه ما را پیش از روز شمار ۱۶
