۳- آیات ۱۷ تا ۲۰

اصبر علیٰ مٰا یقولون و اذکر عبدنٰا دٰاود ذا الأید إنه أوٰاب ۱۷ إنٰا سخرنا الجبٰال معه یسبحن بالعشی و الإشرٰاق ۱۸ و الطیر محشورة کل له أوٰاب ۱۹ و شددنٰا ملکه و آتینٰاه الحکمة و فصل الخطٰاب ۲۰

صبر کن بر آنچه می گویند و یاد کن بنده ما را داود صاحب قوت بدرستی که او بود رجوع کننده ۱۷ بدرستی که ما رام کردیم کوه ها را که با او تسبیح می گفتند بشبانگاه و وقت بر آمدن آفتاب ۱۸ و پرنده را جمع کرده شده همه بودند مر او را رجوع کننده ۱۹ و سخت گردانیدیم پادشاهیش را و دادیم او را حکم و تمیز گفتارش یعنی بیان روشن بی اشتباه ۲۰

در بیان حکایت داوودع و اوریا

زین سخن ها ای رسول حق نشان

غم چه داری صبر کن بر گفتشان

زآنچه میگویند در تخریب تو

هم به استهزاء و بر تکذیب تو

یاد کن داوود را کو از عباد

بندة ما بود و ذا الأید و سداد

صاحب قوت بد اندر جنگها