۷- آیات ۳۹ تا ۴۶

یٰا قوم إنمٰا هٰذه الحیٰاة الدنیٰا متٰاع و إن الآخرة هی دٰار القرٰار ۳۹ من عمل سییة فلاٰ یجزیٰ إلاٰ مثلهٰا و من عمل صٰالحا من ذکر أو أنثیٰ و هو مؤمن فأولٰیک یدخلون الجنة یرزقون فیهٰا بغیر حسٰاب ۴۰ و یٰا قوم مٰا لی أدعوکم إلی النجٰاة و تدعوننی إلی النٰار ۴۱ تدعوننی لأکفر باللٰه و أشرک به مٰا لیس لی به علم و أنا أدعوکم إلی العزیز الغفٰار ۴۲ لاٰ جرم أنمٰا تدعوننی إلیه لیس له دعوة فی الدنیٰا و لاٰ فی الآخرة و أن مردنٰا إلی اللٰه و أن المسرفین هم أصحٰاب النٰار ۴۳ فستذکرون مٰا أقول لکم و أفوض أمری إلی اللٰه إن اللٰه بصیر بالعبٰاد ۴۴ فوقٰاه اللٰه سییٰات مٰا مکروا و حٰاق بآل فرعون سوء العذٰاب ۴۵ النٰار یعرضون علیهٰا غدوا و عشیا و یوم تقوم السٰاعة أدخلوا آل فرعون أشد العذٰاب ۴۶

ای جماعت جز این نیست که این زندگانی دنیا مایه اندک تعیشی است و بدرستی که آخرت آنست سرای آرام ۳۹ آنکه کرد بدی را پس جزا داده نمی شود مگر مانندش و آنکه کرد کاری شایسته از مذکر یا مؤنث و او گر گرونده است پس آنها داخل می شوند در بهشت روزی داده می شوند در آن بیشمار ۴۰ و ای جماعت چیست مرا که می خوانم شما را بسوی نجات و می خوانید مرا بسوی آتش ۴۱ می خوانید مرا که کافر شوم بخدا و شریک سازم باو آنچه نیست مرا بآن دانشی و من می خوانم شما را بسوی خدا غالب آمرزنده ۴۲ ناچار است که آنچه می خوانید مرا بسوی آن نیست مر او را خواندنی در دنیا و نه در آخرت و اینکه بازگشت ما بسوی خداست و اینکه اسراف کنندگان ایشانند اهل آتش ۴۳ پس بزودی یاد خواهید کرد آنچه می گویم مر شما را و باز می گذارم کاری را بخدا بدرستی که خدا بیناست ببندگان ۴۴ پس نگهداشت او را خدا از بدیهای آنچه اندیشیدند و احاطه کرد بکسان فرعون بدی عقوبت ۴۵ آتش عرض کرده می شوند بر آن بامداد و شبانگاه و روزی که قایم شود قیامت و داخل کنید کسان فرعون را در سخت ترین عقوبت ۴۶