۴- آیات ۱۹ تا ۲۳
صفی علیشاهو یوم یحشر أعدٰاء اللٰه إلی النٰار فهم یوزعون ۱۹ حتٰی إذٰا مٰا جٰاؤهٰا شهد علیهم سمعهم و أبصٰارهم و جلودهم بمٰا کٰانوا یعملون ۲۰ و قٰالوا لجلودهم لم شهدتم علینٰا قٰالوا أنطقنا اللٰه الذی أنطق کل شی ء و هو خلقکم أول مرة و إلیه ترجعون ۲۱ و مٰا کنتم تستترون أن یشهد علیکم سمعکم و لاٰ أبصٰارکم و لاٰ جلودکم و لٰکن ظننتم أن اللٰه لاٰ یعلم کثیرا ممٰا تعملون ۲۲ و ذٰلکم ظنکم الذی ظننتم بربکم أردٰاکم فأصبحتم من الخٰاسرین ۲۳
و روزی که حشر کرده شوند دشمنان خدا بسوی آتش پس ایشان باز داشته می شوند ۱۹ تا چون آمدند آن را گواهی داد بر ایشان گوش ایشان و دیدهای ایشان و پوستهای ایشان بآنچه بودند که می کردند ۲۰ و گفتند مر پوستهای خود را چرا گواهی دادید بر ما گفتند بسخن آورد ما را خدایی که بسخن آورد هر چیز را و او آفرید شما را نخستین بار و بسوی او باز می گردید ۲۱ و نبودید که پنهان می شدید که گواهی می دهد بر شما گوش شما و نه دیدهای شما و نه پوستهای شما و لیکن گمان کردید که خدا نمی داند بسیاری را از آنچه می کنید ۲۲ و آن بود گمان شما که گمان کردید بپروردگارتان هلاک گردانید شما را پس گردیدید از زیانکاران ۲۳
یاد کن چون حشر کرده می شوند
دشمنان حق به نار پر گزند