۳- آیات ۲۶ تا ۳۲
صفی علیشاهکل من علیهٰا فٰان ۲۶ و یبقیٰ وجه ربک ذو الجلاٰل و الإکرٰام ۲۷ فبأی آلاٰء ربکمٰا تکذبٰان ۲۸ یسیله من فی السمٰاوٰات و الأرض کل یوم هو فی شأن ۲۹ فبأی آلاٰء ربکمٰا تکذبٰان ۳۰ سنفرغ لکم أیه الثقلاٰن ۳۱ فبأی آلاٰء ربکمٰا تکذبٰان ۳۲
هر کس که بر آنست در معرض فناست ۲۶ و پاینده است ذات پروردگار تو که صاحب جلال و گرامی داشتن است ۲۷ پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را تکذیب می کنید ۲۸ سؤال می کند از او هر که در آسمانها و زمین است هر روز او در کاریست ۲۹ پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را تکذیب می کنید ۳۰ زود باشد بپردازیم بشما ای دو گرانمایه نوع ۳۱ پس کدام یک از نعمتهای پروردگارتان را تکذیب می کنید ۳۲
هر که هست اندر زمین فانی شود
مانده باقی ذات فردانی شود
وجه رب ذوالجلال ذوالکرم
هست و هستی ها شود یکجا عدم
زین عدم نبود مراد الا فنا
زنده آن باشد که هست از خود بپا
پس به نعمت های آن رب الانام
مر شما را هست انکار از کدام
چیست اندر جای عرض امتنان
