۳- آیات ۳۱ تا ۴۰

إن للمتقین مفٰازا ۳۱ حدٰایق و أعنٰابا ۳۲ و کوٰاعب أترٰابا ۳۳ و کأسا دهٰاقا ۳۴ لاٰ یسمعون فیهٰا لغوا و لاٰ کذٰابا ۳۵ جزٰاء من ربک عطٰاء حسٰابا ۳۶ رب السمٰاوٰات و الأرض و مٰا بینهما الرحمٰن لاٰ یملکون منه خطٰابا ۳۷ یوم یقوم الروح و الملاٰیکة صفا لاٰ یتکلمون إلاٰ من أذن له الرحمٰن و قٰال صوٰابا ۳۸ ذٰلک الیوم الحق فمن شٰاء اتخذ إلیٰ ربه مآبا ۳۹ إنٰا أنذرنٰاکم عذٰابا قریبا یوم ینظر المرء مٰا قدمت یدٰاه و یقول الکٰافر یٰا لیتنی کنت ترٰابا ۴۰

بدرستی که مر پرهیزکاران راست جای کامیابی ۳۱ باغها و انگورها ۳۲ و بر آمده بستانها هم سن ۳۳ و جامی پر ۳۴ نشنوند در آن لغوی و نه تکذیب کردنی ۳۵ پاداشی از پروردگار تو بخششی کافی ۳۶ پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آنهاست که بچشانیده است مالک نباشد از او خطاب کردن را ۳۷ روزی که بایستند روح و فرشتگان صف زده سخن نگویند مگر آنکه دستوری داد مر او را خدای بخشاینده و گفت صوابی ۳۸ آنست روز حق پس کسی که خواست گرفت بسوی پروردگارش بازگشتی ۳۹ بدرستی که ما بیم کردیم شما را از عقوبتی نزدیک روزی که می نگرد مردمان را از آنچه پیش فرستاده دستش و می گوید کافر ای کاش بودم خاک ۴۰

هست مر پرهیزکاران را مفاز

جایگاه رستگاری و اعتزاز

باغهای پر درخت و پر عنب

دختران نار پستان بی تعب