شمارهٔ ۳۱ - ورود آل عصمت به زمین کربلا

در ماریه خیمه چو شه جن و بشر زد

در عرش برین روح الامین دست به سر زد

نوح نجی از ماتم وی نوحه گر آمد

طوفان به جهان بار دگر ز اشک بصر زد

شد منفعل از فعل بشر بوالبشر از خلد

با ناله شرر بر جگر جن و بشر زد

در رعشه و پر زلزله شد در همه عالم

لرزه به منی آمد و زمزم به حجر زد

شد راحت دنیا به غم و رنج مبدل

بر لوح قضا طرح دگر کلک قدر زد

چشم د لب تشنه چو بر ماریه افتاد

از آه دل سوخته بر چرخ شرر زد

زینب چو سوی لشگر عدوان نظر انداخت

در عالم امکان شرر از سوز جگر زد

لیلی به قد اکبر خود کرد تماشا

بر سر ز بلای قد و بلای پسر زد

بنهاد لوا بر کف عباس و دل شاد

چون طایر پر سوخته زین مرحله پر زد

زهرا جگر سوخته در گلشن جنت

آتش به دل شوهر و فرزند و پدر زد