شمارهٔ ۳۰ - در مصیبت غریب الغربا(ع)

قبله هفتم رضا چون ار مدینه در بدر شد

عازم ملک خراسان خسرو جن و بشرشد

حضرت روح الامین در عرش اعلی نوحه گر شد

احمد مرسل به جهت دل غمین و دیده تر شد

آسمان گفتا تقی از جور مامون بی پدر شد

در تجلی شد به شهر طوس انوار الهی

منجلی از پرتو آن نور شد مه تا به ماهی

زیب و زینت یافت تاج سروری اورنک شاهی

جنت الفردوس شد آفاق از رفع مناهی

عاقبت مامون پی اطفاء نور دادگر شد

آن سیه دل زهر قاتل ساخت در انگور پنهان

شعله زد از پدت آن زهر اندر خلق امکان

حجت حق را به زهر کینه در ملک خراسان

درغریبی کشت تا روز جزا گبر و مسلمان