غزل شمارهٔ ۲۰

قدمی نه در آ در این دریا

عین ما جو به عین ما از ما

هر که با ما نشست از ما شد

بلکه گر قطره بود شد دریا

نظری کن حباب و آب نگر

یک وجود است این و آن اسما

دیده عالم است از او روشن

می نماید چو نور در اشیا

آینه صد هزار می بینم

در همه روی او بود پیدا

ذوق ما را نهایتی نبود

ابتدا نیست و انتها آنجا

شعر سید به ذوق می خوانش

چه کنی قول بوعلی سینا