غزل شمارهٔ ۹۹۳

شاها کرمی کن و مکن جنگ

زنهار مکن به جنگ آهنگ

گر جنگ کنی ملازمانت

اشکسته شوند و سخت دلتنگ

بشنو سخنی ز نعمت الله

صلحی کن و باز گرد از جنگ