رباعی شمارهٔ ۱۴۰
شاه نعمتالله ولیدر بحر محیط هر که او غرق بود
فارغ ز وجود غرب و وز شرق بود
آن کس که نشسته بر لب دریایی
با غرقه بحر ما بسی فرق بودم
در بحر محیط هر که او غرق بود
فارغ ز وجود غرب و وز شرق بود
آن کس که نشسته بر لب دریایی
با غرقه بحر ما بسی فرق بودم