رباعی شمارهٔ ۲۳۷
شاه نعمتالله ولیتا جان باشد به می خوری می کوشم
خوش آب حیاتی است روان می نوشم
مویی ز سر زلف بتی یافته ام
زنار کنم به عالمی نفروشم
تا جان باشد به می خوری می کوشم
خوش آب حیاتی است روان می نوشم
مویی ز سر زلف بتی یافته ام
زنار کنم به عالمی نفروشم