رباعی شمارهٔ ۲۸۱شاه نعمتالله ولیرباعیاتدر کتم عدم عقل خیالی بستهدر پرده آن خیال خوش بنشستهوهم آمده و مزاحم عقل شدهکوری و کری به همدگر پیوسته