شمارهٔ ۷۰ - در مدح دهقان اجل احمد سمسار

شاید بسرو دیده شدن پیشرو کار

کاندر سفر باد خدای همه احرار

خورشید معالی فلک فضل و محامد

دهقان اجل اصل جلال احمد سمسار

فرخنده نصیرالدین صدری که زدادش

بردوخته شد دیده بیداد بمسمار

مخدوم جهان عین دهاقین که بگیتی

بی چهره او عین خرد ندهد دیدار

آن بنده نوازی که همه عمر مراو را

جز بنده نوازی بجهان نیست دگر کار

برده بتواضع سبق از مردم خاکی

وز همت عالی شده در نیکی کردار

زانروی که تا در کف او دیر عناند

اسپیدی روی درم و زردی دینار

خورشید و کف را دو را بر زر و بر سیم

دو کار عجیب است برین گونه و کردار

از خاک زر و سیم برآرد تف خورشید