شمارهٔ ۱۳۳ - در مدح سلطان

مه مشرف و میمون و محترم رمضان

به شاه بر ز رجب رشک بر دو از شعبان

که تا چو ماه رجب را و ماه شعبان را

عزیز کرد کند مرو را عزیز چنان

ز ظل عرش ملک عز اسمه آمد

به ظل چتر ملک عز نصره مهمان

خدایگان جهان پادشاه مهمان دوست

فزود راتبه طاعت خدای جهان

چنان که از خدم شاه شاه کرد پسند

مه مشرف و میمون و محترم رمضان

بساط عدل بگسترد بر بسیط زمین

نهاد مایده عدل و رأفت و احسان

به حق آن که به گوش و زبانش حاجت نیست

که بهر گفت و شنید آفرید گوش و زبان

که کاخ شاه صدا باز دارد این همه گوش

به گاه گفتن علم و شنیدن قرآن

خدای ترس ترازوی خدایگانی نیست