شمارهٔ ۱۴۱ - در مدح عثمان اغل

ای عارض و قد تو از سرو وز مه نشان

سرو تو طرب فزای ماه تو نشاط جان

بر عارض و قد تو مداح ثنا گوید

ماه فلکی بر این سرو چمنی بر آن

تیره است ز شرم این کوژاست زرشک آن

هم ماه بر آسمان هم سرو ببوستان

ای قامت تو چو سرو بی روی چو ماه تو

کردم ز طپانچه رخ همگونه آسمان

از نیمه ناردان داری دهنی و هست

دو رسته در ناب در نیمه ناردان

زان نیمه ناردان کاورده ای از دهن

در سینه عاشقان صد شعله ناردان

گر بوسککی دهی از دو لب تو رسند

بیدل شدگان بدل بیجان شدن گان بجان

یک بوسه ز تو همی با جان چوبها کنند