شمارهٔ ۱۴۶ - در مدح تاج الدین محمود

آب گل برد آنکه دارد آتش عنبر دخان

خاک از آتش گلشن و باد از دخان عنبر فشان

گلشن عنبرفشان از باد و خاک آسان کند

آنکه آب گل برد از آتش عنبر دخان

باد پیمودم که دارم آبرویی نزد دوست

آتش دل کرده در خاکستر سینه نهان

خاک پوش آتش دل برد سیلاب مژه

جان چه رنجانم که در تن بادپیمایی است جان

چون نهاد من ز باد و خاک و آب و آتش است

باد و خاک و آب و آتش را نهادم بر میان

گرم و سرد آتش و آب و غم تیمار دوست

همچو باد آرم سبک گر همچو خاک آید گران

اندران موسم که گردد باد عنبر بیز خاک

آتش افروزد رخ لاله بآب آسمان

عنبر آتش پرست دوست راند هم بباد

وز مژه بر خاک پایش ریزم آب ارغوان