شمارهٔ ۱۵۷ - در مدح وزیر صدرالدین

ز اقبال بر کمال شهنشاه شرق و چین

زینت گرفت صدر وزارت بصدر دین

صدری به دین پاک محمد بنام اوست

محمود بود و هست و بود تاییوم دین

صدری که اوست واسطه عقد اهل فضل

هر نکته از عبادت او جوهر ثمین

هر جوهری که لفظ وی آرد زکان طبع

زان جوهر است خاتم اقبال را نگین

سلک جواهر است خط جانفزای صدر

چون صدر جوهری بود آری بود چنین

تشبیه صدر و نامه و توقیع و کلک صدر

زلف مسلسل است و بناگوش حور عین

شاگرد پیشه گان و خریطه کشان وی

استاد کار تیر سپهرند بر زمین

از آفرین سرشت ورا لطف کردگار

آنگه که آفریده شد آدم ز آب و طین

در مدح او بود سخن آفرین سرای

ای ز آفرین سرشته ترا عالم آفرین

هرکس که آفرین تو گوید بصد زبان

از صد زبان بگوش وی آرند آفرین