شمارهٔ ۱۸۰ - در مدح محمد بن محمد الهروی

ایا ستوده بتو خانواده نبوی

جهان گرفته برأی صواب و عام قوی

تویی بحق شرف دین کردگار جهان

نه دین بود نه شرف هر کجا که تو بنوی

اجل سید عالم سپهر جاه و شرف

محمد بن علی بن محمد الهروی

بزرگوارتر از تو ندید کس بجهان

بزرگوارتر از تو تویی و باز توی

جهان پیر کهن گشته ز کار شده

بدولت تو جوانی گرفت باز و توی

اگر بر آدمیی صد زبان پدید شود

زصد زبان همه مدح و ثنای خود شنوی

شبی که از تو فقیری دو صد غنی نشود

بروز ناری تا بامدادو کم غنوی

غریق من احسان بی شمار تواند

بزیر منت باری مدان که تو گروی

پیمبری بسخا گر کسی کند دعوی

زدوستی سخا شاید ار بر او گروی

زرای تو همه کس بر ره سواره روند

زرای خویش تو هم بر ره صواب روی

منازعان تو هرچند طاعن و قریند