شمارهٔ ۳ - پسر بوالعطا

آمد پسر دیو بوالعطا را

قیمت شد ازو در پربها را

آری شبه آرد بها گهر را

عزت درم ناروا روا را

چون ابرو شب است آن پلید زاده

از ظلمت و نور این دو پادشا را

زان داد که تا دیو را بینند

لاحول بکار دارند و دعا را

شویش بسر خوان مامکش برد

نه از پی راحت بل از بلا را

تا صورت نان را کند فراموش

از خوردن چلیو لوبیا را

تا شور بیفتدت همی در سر

یکسر بخورد یک شوربا را

گویند که در کوهسارها هست

از بیخ گیا خوردن اولیا را

ماننده اولیا نخواهد شدن

از یاوه خوردن خر گیا را

یکروزه درین سور و میزبانی

کامد بسر آن دیو بیوفا را

آمد بسر ما دوان و پویان

گفتا که بسی جسته ام شما را