شمارهٔ ۴۶ - در هجو شاعری

بس ریش گاوی ای خر زنار منطقه

ای قلیه و کباب تو خوک محنقه

خر ل و خربفایی نه عقل و نه خرد

اندر سرت بخر دله ای و بخر بقه

یک خر مخوانمت که یکی کاروان خری

کرد آخرت پر از علف کفر و زندقه

سالار بار مطران مهمرد جاثلیق

قسیس بار بر نه و ابلیس بدرقه

قوت و غذای باب تو و عم و خال تو

زاجال و از تکسک و جرایات و معسقه

آن احمقی که میرک سینا و جا حظ اند

اندر مقابل تو حجی و هنبقه

با عارف کواره و قاضی ز احمقی

اندر قمارخانه به تفضیل و تفرقه

کردی گرو دو بالش ن را بر حقه سیم

با ریش همچو به سر نهالین و مرفقه

کر گشت گوش یا بر زان گاه کودکی ست

ز آورد و برد میره دیلم به شقشقه

آوردت از رزان و به حمام برد و باز

وندر کفت نهاد حمام مطوقه