شمارهٔ ۲۰ - سوزنی از ابلهی چه کرد

سوزنی از ابلهی درید بسی مرز

کفت بسی مغز ون بخرزه چون گرز

ای ملک او را چو رفتنی شد ازین دهر

با این مشتی دریده مرز بیامرز