شمارهٔ ۱۰ - داند که نهاد شاعران چیست

گویند مرا که از نظامی

چون صله نداد باز خوه شعر

گفتم نخوهم که گفت خواهم

اندر ره او هزار ده شعر

شاه سخنست و مقبل دین

شاهی که ورا بود سپه شعر

یک بیت ز یک قصیده وی

معنی دارد فزون ز ده شعر

هر بیت ز شعر آن شه بیت

هر شعر ز شعر اوست شه شعر

داند که نهاد شاعران چیست

گر نیکو شعر و گه تبه شعر

بی هیچ طمع کسی نگوید

در هیچکس از پس سفه شعر

چون رسم چنین بود بهرحال

دندان بکند ز من تبه شعر

فرش صله باز گستراند

چون کرده بوم بدو تبه شعر

یکرو صله یافتستی از من

دیگر بستان و باز خوه شعر

منشی ستد و هجا سرایی

آه ار گویی هزار ده شعر